SÖZ SEDEFLERİ
1596 defa okunmuş - 05 Haziran 2014 - Perşembe 10:06
34. ALMAA – KOLAY, VERMÄÄ – ZOR. 
  İnsan çoktan biler bu aariflii. Deyelim, borç para alıp, harcamaa onu pek kolay, ama sora o parayı çevirmää çok kerä olmêêr ölä kolay, nicä düşüneriz, neçinki yaşamakta türlü kösteklär çıkabilir: Allaa korusun, ama var nasıl işsiz kalasın, hastalanasın. Onuştan borç alaceykan, lääzım islää düşünäsin, kuvedini kantarlayasın. Haliz açan proțentlän para alêrsın. Vakıt geçer hızlı, senin borcun sa zeedelener gecä-gündüz. Bu belaya çok insan kafasını sokêr, sora da buncak yıl çıkamêêr borçlardan. Rus peetçisi Mihail Svetlov yarı-şaka deyärmiş: “Beenmeerim almaa borç para: alêrsın aalemin parasını bir vakıda, çevirersin kendi paranı heptenä”.
Türk.:  Almak kolay, ödemek zordur. 
 
35. ALMANIN İİSİNİ DOMUZLAR İYİRMİŞ. 
  Bu söleyişi kullanêrlar, açan bir dangalak yada haylaz insanın elinä düşer bir pek gözäl hem paalı mal. Yada bir fukaara, görümsüz çocuk alêr küüyün en gözäl kızını.
Türk.: Ahlatın (armudun) iyisini ayılar yer. 
 
36. AMBARDA SIÇANNAR AAÇ KALMAZ.
  Bu söleyişin geniş maanası: insan neredä işlärsä, oradan faydalanêr, hep bişey-bişey elinä düşer. Deyelim, baa bozarsa, üzüm iyer, dermendä izmet edärsä, unsuz-bulgursuz kalmêêr. Raametli Tanas dädum, bän küçükkän, işlärdi inek firmasında karaul. Pek beenärdim, açan o gelärdi smenasından da surtuun derin cöbündän çıkarardı kara rizina tıkaçlı bir eşil şişä taazä sütlän.   
Türk.: Ambarda kalan sıçan aç kalmaz.
 
 
Petri Çebotar
Sağ üst butonu tıklayarak geri dönebilirsiniz...